صداي چک چک اشکهايت را از پشت ديوارزمان ميشنوم

و ميشنوم که چه معصومانه در کنج سکوت شب يراي ستاره ها ساز دلتنگي ميزني و من ميشنوم

ميشنوي...هياهويه مرا که تورو از پريدن و پرکشيدن باز ميدارد

آه...

اي شکوه بي پايان...

اي طنين شور انگيز من...

من ميشنوم به آسمان بگو که من ميشکنم

هر آنچه تورا شکسته و ميشنوم هر انچه در سکوت تو نهفته..

مي روم...

اما شما يادم کنيد

من که رفتم..

اين غزل ها را شما دفتر کنيد

مي روم..

تا دل ببندم .. دل به خوبي هايتان

باز هم دل بستم و زخمي شدم..

تو را براي وفاي تو دوست می دارم

وگر نه فراوان است....

دلبر پيمان شکن

سوداي دلم قسمت هر بي  سرو پا نيست

                              خوش باش که يک لحظه دلم از تو جدا نيست

اگر قلبم از چوب بود

آنرابه اتشکده چشمانت مي سپردم تا با شمع نگاهت بسوزد

وبه خاکستر تبديل شود

افسوس که نيست!!

و اگر قلبم از سنگ بود آنرا به سنگ تراش زمان مي سپردم تا بر فراز نگاهت

سنگ زيبايي بتراشد و روي آن با خون من بنويسد

دوستت دارم